Daily Mukhwak From Sri Darbar Sahib – June 2nd, 2026

ਆਸਾ ॥

आसा ॥

Aasaa ||

आसा ॥

Aasaa:

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21685)

ਬਾਰਹ ਬਰਸ ਬਾਲਪਨ ਬੀਤੇ ਬੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਤਪੁ ਨ ਕੀਓ ॥

बारह बरस बालपन बीते बीस बरस कछु तपु न कीओ ॥

Baarah baras baalapan beete bees baras kachhu tapu na keeo ||

(ਉਮਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ) ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਅੰਞਾਣਪੁਣੇ ਵਿਚ ਲੰਘ ਗਏ, (ਹੋਰ) ਵੀਹ ਵਰ੍ਹੇ (ਲੰਘ ਗਏ, ਭਾਵ, ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਟੱਪ ਗਿਆ, ਤਦ ਤਕ ਭੀ) ਕੋਈ ਤਪ ਨਾ ਕੀਤਾ;

इन्सान की आयु के पहले बारह वर्ष तो बाल्यावस्था में ही बीत जाते हैं तथा अगले बीस वर्ष कोई तपस्या नहीं करता।

Twelve years pass in childhood, and for another twenty years, he does not practice self-discipline and austerity.

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21686)

ਤੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਦੇਵ ਨ ਪੂਜਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ॥੧॥

तीस बरस कछु देव न पूजा फिरि पछुताना बिरधि भइओ ॥१॥

Tees baras kachhu dev na poojaa phiri pachhutaanaa biradhi bhaio ||1||

ਤੀਹ ਸਾਲ (ਹੋਰ ਬੀਤ ਗਏ, ਉਮਰ ਸੱਠ ਤੋਂ ਟੱਪ ਗਈ, ਤਾਂ ਭੀ) ਕੋਈ ਭਜਨ-ਬੰਦਗੀ ਨਾਹ ਕੀਤੀ, ਹੁਣ ਹੱਥ ਮਲਣ ਲੱਗਾ (ਕਿਉਂਕਿ) ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ॥੧॥

अन्य तीस वर्ष वह कोई देव-पूजा भी नहीं करता तथा जब वृद्धावस्था आ जाती है तो वह पश्चाताप करता है।॥ १॥

For another thirty years, he does not worship God in any way, and then, when he is old, he repents and regrets. ||1||

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21687)

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤੇ ਜਨਮੁ ਗਇਓ ॥

मेरी मेरी करते जनमु गइओ ॥

Meree meree karate janamu gaio ||

‘ਮਮਤਾ’ ਵਿਚ ਹੀ (ਜੁਆਨੀ ਦੀ) ਉਮਰ ਬੀਤ ਗਈ,

उसका सारा जीवन मेरी-मेरी करते ही व्यतीत हो जाता है और

His life wastes away as he cries out, “”Mine, mine!””

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21688)

ਸਾਇਰੁ ਸੋਖਿ ਭੁਜੰ ਬਲਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साइरु सोखि भुजं बलइओ ॥१॥ रहाउ ॥

Saairu sokhi bhujann balaio ||1|| rahaau ||

ਸਰੀਰ-ਰੂਪ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ (ਭੀ ਮੁੱਕ ਗਈ) ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

शरीर रूपी सरोवर सूखने पर भुजबल भी नाश हो जाता है॥ १॥ रहाउ॥

The pool of his power has dried up. ||1|| Pause ||

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21689)

ਸੂਕੇ ਸਰਵਰਿ ਪਾਲਿ ਬੰਧਾਵੈ ਲੂਣੈ ਖੇਤਿ ਹਥ ਵਾਰਿ ਕਰੈ ॥

सूके सरवरि पालि बंधावै लूणै खेति हथ वारि करै ॥

Sooke saravari paali banddhaavai loo(nn)ai kheti hath vaari karai ||

(ਹੁਣ ਬੁਢੇਪਾ ਆਉਣ ਤੇ ਭੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਉੱਦਮ ਇਉਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ) ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਤਲਾ ਵਿਚ ਵੱਟ ਬੰਨ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ (ਤਾਂ ਕਿ ਪਾਣੀ ਤਲਾ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਨਿਕਲ ਜਾਏ), ਅਤੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਖੇਤ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਵਾੜ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ।

इस अवस्था में पहुँचने पर वह अपने हाथों से सूखे हुए सरोवर के इर्द-गिर्द बांध बनाता है और कटे खेत के पास बाड़ करता है।

He makes a dam around the dried-up pool, and with his hands, he makes a fence around the harvested field.

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21690)

ਆਇਓ ਚੋਰੁ ਤੁਰੰਤਹ ਲੇ ਗਇਓ ਮੇਰੀ ਰਾਖਤ ਮੁਗਧੁ ਫਿਰੈ ॥੨॥

आइओ चोरु तुरंतह ले गइओ मेरी राखत मुगधु फिरै ॥२॥

Aaio choru turanttah le gaio meree raakhat mugadhu phirai ||2||

ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੇ ਜਤਨ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ (ਜਦੋਂ ਜਮ ਰੂਪ) ਚੋਰ (ਭਾਵ, ਚੁਪ ਕੀਤੇ ਹੀ ਜਮ) ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ (ਜਿੰਦ ਨੂੰ) ਲੈ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ॥੨॥

जब मृत्यु रूपी चोर आता है तो वह तुरंत ही उसे ले जाता है, जिसे मूर्ख मनुष्य अपने प्राण समझकर सँभालता फिरता था॥ २॥

When the thief of Death comes, he quickly carries away what the fool had tried to preserve as his own. ||2||

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21691)

ਚਰਨ ਸੀਸੁ ਕਰ ਕੰਪਨ ਲਾਗੇ ਨੈਨੀ ਨੀਰੁ ਅਸਾਰ ਬਹੈ ॥

चरन सीसु कर क्मपन लागे नैनी नीरु असार बहै ॥

Charan seesu kar kamppan laage nainee neeru asaar bahai ||

ਪੈਰ, ਸਿਰ, ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਪ-ਮੁਹਾਰੇ ਪਾਣੀ ਵਗੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।

बुढ़ापे में पैर, सिर एवं हाथ कांपने लग जाते हैं और नयनों से असार जल बहता है।

His feet and head and hands begin to tremble, and the tears flow copiously from his eyes.

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21692)

ਜਿਹਵਾ ਬਚਨੁ ਸੁਧੁ ਨਹੀ ਨਿਕਸੈ ਤਬ ਰੇ ਧਰਮ ਕੀ ਆਸ ਕਰੈ ॥੩॥

जिहवा बचनु सुधु नही निकसै तब रे धरम की आस करै ॥३॥

Jihavaa bachanu sudhu nahee nikasai tab re dharam kee aas karai ||3||

ਜੀਭ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਸਾਫ਼ ਲਫ਼ਜ਼ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦਾ । ਹੇ ਮੂਰਖ! (ਕੀ) ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਕਮਾਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ॥੩॥

जीभ से शुद्ध वचन नहीं निकलते। हे मूर्ख जीव ! तब तुम धर्म की आशा करते हो॥ ३॥

His tongue has not spoken the correct words, but now, he hopes to practice religion! ||3||

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21693)

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਓ ॥

हरि जीउ क्रिपा करै लिव लावै लाहा हरि हरि नामु लीओ ॥

Hari jeeu kripaa karai liv laavai laahaa hari hari naamu leeo ||

ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੁਰਤਿ (ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ-ਰੂਪ ਲਾਭ ਖੱਟਦਾ ਹੈ ।

यदि पूज्य परमेश्वर कृपा धारण करे तो मनुष्य की उससे वृत्ति लग जाती है और वह हरि-नाम का लाभ प्राप्त कर लेता है।

If the Dear Lord shows His Mercy, one enshrines love for Him, and obtains the Profit of the Lord’s Name.

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21694)

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਇਓ ਅੰਤੇ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲਿਓ ॥੪॥

गुर परसादी हरि धनु पाइओ अंते चलदिआ नालि चलिओ ॥४॥

Gur parasaadee hari dhanu paaio antte chaladiaa naali chalio ||4||

ਜਗਤ ਤੋਂ ਤੁਰਨ ਵੇਲੇ ਭੀ ਇਹੀ ਨਾਮ-ਧਨ (ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਪਰ) ਇਹ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ॥੪॥

गुरु की कृपा से उसे हरि-नाम का धन मिल जाता है, जो अंततः परलोक को जाते समय उसके साथ जाता है॥ ४॥

By Guru’s Grace, he receives the wealth of the Lord’s Name, which alone shall go with him, when he departs in the end. ||4||

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21695)

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਨੁ ਧਨੁ ਕਛੂਐ ਲੈ ਨ ਗਇਓ ॥

कहत कबीर सुनहु रे संतहु अनु धनु कछूऐ लै न गइओ ॥

Kahat kabeer sunahu re santtahu anu dhanu kachhooai lai na gaio ||

ਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ-ਹੇ ਸੰਤ ਜਨੋ! ਸੁਣੋ, (ਕੋਈ ਜੀਵ ਭੀ ਮਰਨ ਵੇਲੇ) ਕੋਈ ਹੋਰ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ,

कबीर जी कहते हैं कि हे संतजनो ! सुनो, कोई भी मनुष्य मृत्यु के समय अपना अन्न-धन साथ नहीं लेकर गया।

Says Kabeer, listen, O Saints – he shall not take any other wealth with him.

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21696)

ਆਈ ਤਲਬ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਕੀ ਮਾਇਆ ਮੰਦਰ ਛੋਡਿ ਚਲਿਓ ॥੫॥੨॥੧੫॥

आई तलब गोपाल राइ की माइआ मंदर छोडि चलिओ ॥५॥२॥१५॥

Aaee talab gopaal raai kee maaiaa manddar chhodi chalio ||5||2||15||

ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਲੋਂ ਸੱਦਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੌਲਤ ਤੇ ਘਰ (ਸਭ ਕੁਝ ਇਥੇ ਹੀ) ਛੱਡ ਕੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ॥੫॥੨॥੧੫॥

जब भगवान का बुलावा आ जाता है तो वह धन-दौलत एवं मन्दिरों को छोड़कर चला जाता ॥५॥२॥१५॥

When the summons comes from the King, the Lord of the Universe, the mortal departs, leaving behind his wealth and mansions. ||5||2||15||

Bhagat Kabir ji / Raag Asa / / Guru Granth Sahib ji – Ang 479 (#21697)